امامزادگان فضل و فاضل

 

آستان امامزادگان فضل و فاضل (علیهما السلام) در جنوب غربی روستا و در سمت راست (شرق) جاده ی اصلی است. موقعیت آن عبارت است از: ۳۵ درجه و ۴۸ دقیقه و ۵/۱۷ ثانیه ی عرض جغرافیایی و ۵۱ درجه و ۴۵ دقیقه و ۷/۵۵ ثانیه ی طول جغرافیایی، در ارتفاع ۱۹۸۰ متری از سطح دریا. به نظر می رسد بنای ساختمان امامزادگان فضل و فاضل (علیهما السلام) متعلق به قرن ۱۰ و ۱۱ بوده و قدمتی پیش از آن نداشته باشد. اما در اطراف امامزاده قطعات اندکی از سفال های دوران تاریخی یافت شده است و تنها اثر فرهنگی و تاریخی روستا بقعه همین امامزاده می باشد.
داخل بقعه امامزاده، ضریح چوبی وجود دارد (صندوق چوبي منبت كاري) با تاريخ ۱۳۱۶ ش برروي مرقد مطهراين امامزادگان قرار دارد که دارای ارزش فرهنگی ـ تاریخی بوده و با خط نسبتاً زیبایی آیاتی از قرآن و شرحی از افراد سازنده و سال ساخت آن حک شده است. قدمت اوليه بقعه مزبور به قرن دهم و يازدهم هجري باز مي گردد. بناي ساده بقعه با ديوارهايي از لاشه سنگ حدود ۱۰۰ متر مربع مساحت دارد و فاقد آثار معماري و هنري قابل توجه است. این بنا در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۱۰۳۶۵ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.